2. ΥΠΕΡΟΧΗ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ

2α. ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΙΜΗ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ

- Η N.M.R. χρησιμοποιεί τις μαγνητικές ιδιότητες του πυρήνα των ατόμων.
Κυρίως χρησιμοποιείται ο πυρήνας του υδρογόνου, το οποίο υπάρχει σε αφθονία στον ανθρώπινο οργανισμό.

- Η φυσική βάση του φαινομένου του Μαγνητικού Συντονισμού είναι η μαγνήτιση του πυρήνα του ατόμου. Οι περισσότεροι πυρήνες έχουν στροφομορφή εκ περιστροφής (SPIN) δηλαδή περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό τους με αποτέλεσμα η κίνηση της φορτισμένης ύλης να παράγει μαγνητικό πεδίο. Ο πυρήνας λοιπόν συμπεριφέρεται σαν μικρός μαγνήτης με βόρειο και νότιο πόλο.

- Απουσία εξωτερικού μαγνητικού πεδίου οι πυρήνες κατανέμονται τυχαία στο χώρο, αλληλοεξουδετερώνονται οι μαγνητικές ροπές τους και η ύλη εμφανίζεται μαγνητικά ουδέτερη.

- Αν η ύλη τοποθετηθεί σε εξωτερικό μαγνητικό πεδίο Βο οι πυρήνες προσανατολίζονται με αυτό, σε παράλληλη και αντιπαράλληλη θέση που αντιστοιχεί σε χαμηλή και υψηλή στάθμη ενέργειας αντίστοιχα.

- Η διαφορά των δύο πληθυσμών από τις δύο καταστάσεις ενέργειας οδηγεί στην εμφάνιση μαγνητικής ροπής παράλληλης προς το εξωτερικό μαγνητικό πεδίο και κατά συνέπεια στη δημιουργία μαγνητικού συντονισμού.

- Το σώμα αποτελείται κυρίως από νερό και λίπος του περιέχουν υδρογόνο, άρα η κλινική απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού πραγματοποιείται κυρίως με πυρήνες υδρογόνου.

- Η ακτινοβολία που χρησιμοποιεί είναι στην περιοχή των FM και θεωρείται βιολογικά ασφαλής.


2β. ΥΨΗΛΗ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ – ΥΨΗΛΗ

ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ
- Στην κλασική ακτινογραφία και την υπολογιστική τομογραφία η μόνη ειδική παράμετρος των ιστών που μπορεί να προσδιορισθεί με τις ακτίνες Χ, είναι η πυκνότητα των ηλεκτρονίων, που δεν μεταβάλλεται και πολύ από ιστό σε ιστό.
- Στην απεικόνιση Μαγνητικού Συντονισμού υπάρχει πλειάδα παραμέτρων των ιστών που επιδρούν στην εικόνα. Οι δύο πιο σημαντικοί – χρόνοι χαλάρωσης – καλύπτουν ευρύ φάσμα τιμών στους φυσιολογικούς και παθολογικούς ιστούς, με αποτέλεσμα να έχουμε έντονη σκιαγραφική αντίθεση.

2γ. ΠΟΛΥΕΠΙΠΕΔΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

2δ.ΜΕΘΟΔΟΣ ΜΗ ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΗ (M.R.A., M.R.C.P., ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΣΤΕΦΑΝΙΟΓΡΑΦΙΑ, M.R. ΟΥΡΟΓΡΑΦΙΑ (σε ασθενής με νεφρική ανεπάρκεια), M.R. ΜΥΕΛΟΓΡΑΦΙΑ.

ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΑΓΓΕΙΟΓΡΑΦΙΑ:
Μελέτη χωρίς καθετηριασμό, με ή και χωρίς έγχυση σκιαγραφικού τόσο του αρτηριακού όσο και του φλεβικού δικτύου και ξεχωριστά και ταυτόχρονα, στηρίζεται στην μελέτη της ροής των αγγείων όπου μετά την λήψη πολλαπλών τομών γίνεται ανασύνθεση των εικόνων και απεικονίζονται τα αγγεία, όπως στην ψηφιακή αγγειογραφία. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα είναι ότι δεν αποτελεί αιματηρή μέθοδο και εφαρμόζεται χωρίς καμία αντένδειξη.

ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΧΟΛΑΓΓΕΙΟΠΑΓΚΡΕΑΤΟΓΡΑΦΙΑ:
Απεικόνιση στατικών υγρών ή υγρού με αργή ροή με αποτέλεσμα να ελέγχονται τα χοληφόρα (ένδο και έξω) χωρίς παρακέντηση, χωρίς ενδοσκόπηση, χωρίς σκιαγραφικά και ανεξάρτητα από το επίπεδο χολερυθρίνης, εφάμιλλη απεικόνιση με E.R.C.P.

ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΣΤΕΦΑΝΙΟΓΡΑΦΙΑ:
Χρησιμοποιεί τις ακολουθίες λευκού αίματος και δεν είναι απαραίτητη η χρήση ενδοφλέβιου σκιαγραφικού. Η πιο πρόσφατη μέθοδος σε αρχόμενο στάδιο ευρείας εφαρμογής. Είναι ένα ταχέως εξελισσόμενο πεδίο. Σήμερα η κλινική εφαρμογή της μεθόδου περιορίζεται σε εξειδικευμένα κέντρα με κύριες ενδείξεις:
Ανωμαλίες των στεφανιαίων αγγείων.
Εκτίμηση στεφανιαίων ανευρυσμάτων.
Έλεγχο βατότητας αορτοστεφανιαίων παρακάμψεων.
Αποκλεισμό σημαντικής στεφανιαίας νόσου σε επιλεγμένους ασθενείς.

2ε.ΤΑ ΣΚΙΑΓΡΑΦΙΚΑ
Τα σκιαγραφικά μέσα που χρησιμοποιούνται είναι ουσίες με παραμαγνητική ιδιότητα και το κύρια χρησιμοποιούμενο είναι το άλας του γαδολινίου με διμεγλουμίνη (Gd DTPA). Ουσίες για τις οποίες στη διεθνή βιβλιογραφία δεν έχει αναφερθεί σημαντικός αριθμός περιστατικών με αλλεργικές αντιδράσεις.

2στ. ΣΥΝΕΧΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΕ ΝΕΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΠΟΥ ΒΕΛΤΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΓΝΩΣΗ (π.χ. diffusion – μελέτη του ΓΕΣ)
Συνεχής εξέλιξη των τεχνικών και ακολουθιών με αποτέλεσμα την όλο και ακριβέστερη διάγνωση π.χ. diffusion – perfusion, αρχόμενη μελέτη του γαστρεντερικού σωλήνα με χρήση ουσιών σκιαγραφικής αντίθεσης.

ΜΕΘΟΔΟΣ DIFFUSION:
Διαχύσεως (μικρός χρόνος ακολουθίας, περίπου 1,5 min).
Κυρίως διάγνωση προσφάτων ισχαιμιών του εγκεφάλου.
-προσδιορίζει βλάβη μέσα σε 6 – 12 ώρες από την συμπτωματολογία.
-προσδιορίζει πολύ λεπτές – μικρές βλάβες.
-προσδιορίζει οξείες βλάβες σε ασθενείς με πολλαπλές ισχαιμικές περιοχές.
-προσδιορίζει την περαιτέρω επέκταση προϋπάρχουσας βλάβης.